Renesans
Czas trwania epoki: 1500–1600 (początek druku nut – pierwsze opery)
Cechy muzyki renesansu:
- przewaga muzyki wokalnej, zwłaszcza polifonicznej (każdy głos jest samodzielny),
- imitacja – głosy naśladują się wzajemnie,
- powstaje muzyka religijna i świecka,
- instrumenty zdwajają linie wokalne,
- konsorty – instrumentalne zespoły jednorodne (np. flety różnej wielkości),
- popularne tańce: pavana (wolna) i gagliarda (szybka).
Giovanni Pierluigi da Palestrina -Włoch, mistrz muzyki kościelnej, kompozytor mszy, motetów, hymnów, nazywany Księciem Muzyków
Orlando di Lasso – Belg działający w całej Europie; pisał utwory religijne i świeckie (madrygały)
Wacław z Szamotuł – polski kompozytor i poeta, pisał motety i pieśni religijne, jego twórczość była znana w całej Europie
Mikołaj Gomółka – muzyk z dworu Zygmunta Augusta, twórca Melodii na Psałterz Polski (do tekstów Jana Kochanowskiego)
W Krakowie na Wawelu działała Kapela Rorantystów – męski zespół wokalny ufundowany przez Zygmunta I Starego
W renesansie najpopularniejszym instrumentem była lutnia, ale używano też m.in. szałamaj, fletów prostych, liry korbowej, klawikordu, organów, violi da gamba i da braccio, pomortu i cynku.
We Włoszech działała słynna rodzina lutników Amati, twórców pierwszych skrzypiec. Ich uczeń, Antonio Stradivari, stał się najsłynniejszym lutnikiem w historii.
