Klasycyzm
Epoka między barokiem a romantyzmem, trwająca od śmierci Bacha (1750) do śmierci Beethovena (1827).
Cechy muzyki klasycznej
- Powrót do ideałów antyku: prostota, harmonia, równowaga
- Faktura homofoniczna (melodia + akompaniament) zastąpiła polifonię
- Rozbudowa orkiestry, powstanie klasycznego składu
- Rozwój muzyki instrumentalnej: sonaty, symfonie, koncerty
- Rozkwit muzykowania domowego – sonatiny, duety, kwartety
Najważniejsze gatunki
Za sprawą działalności klasyków wiedeńskich: Josepha Haydna, Wolfganga Amadeusza Mozarta i Ludwiga van Beethovena rozwijały się następujące gatunki:
- Sonata – utwór cykliczny na instrument solowy lub z towarzyszeniem fortepianu.
- Sonatina – uproszczona sonata dla uczniów, bez przetworzenia.
- Symfonia – sonata na orkiestrę
Są to utwory cykliczne, posiadające zazwyczaj 4 części:
- Szybka (allegro sonatowe: ekspozycja, przetworzenie, repryza)
- Wolna
- Menuet lub scherzo (po włosku “żart”)
- Finał (np. rondo)
Muzyka polska w klasycyzmie
Polska w klasycyzmie jest w trudnej sytuacji politycznej, ale następuje rozwój kultury i edukacji; powstaje Komisja Edukacji Narodowej i Towarzystwo do Ksiąg Elementarnych.
Powstają pierwsze polskie opery Nędza uszczęśliwiona Macieja Kamieńskiego oraz Cud mniemany, czyli Krakowiacy i Górale – Jana Stefaniego. W muzyce obecne są nawiązania do muzyki ludowej: Polonez a-moll „Pożegnanie Ojczyzny” Michał Kleofas Ogiński
