Małe formy muzyczne
Formy homofoniczne
Jednoczęściowa forma utworu składa się z jednego okresu muzycznego, w którym poprzednik i następnik są podobne lub kontrastujące.
Przykład: Stanisław Moniuszko – Prząśniczka

Dwuczęściowa forma utworu składa się z dwóch okresów muzycznych.
Przykłady: Mazurek Dąbrowskiego, Krakowiaczek jeden.

ABA forma trzyczęściowa, część początkowa powtórzona jest na końcu w tej samej formie (ABA), albo z małą zmianą (ABA’).
| A | B | A |
Czasem nazywana jest formą da capo, od sformułowania da capo al fine zapisanego w partyturze po części B. W barokowych operach, oratoriach i kantatach popularne były arie da capo wykorzystujące tę formę.
Przykład: Ludwig van Beethoven, Menuet G-dur
Formy polifoniczne
Kanon to utwór wielogłosowy (faktura polifoniczna), w którym ta sama melodia powtórzona jest w innym głosie z opóźnieniem.Najbardziej znanym kanonem jest piosenka Panie Janie. Johann Sebastian Bach pisał bardzo rozbudowane kanony, w których kolejne głosy wprowadzały temat (melodię kanonu) w ruchu raka (od tyłu) albo w inwersji (do góry nogami).
Inną małą formą polifoniczną jest inwencja, oparta na imitacji. Bach pisał inwencje dwu i trzygłosowe.
