Fryderyk Chopin
Fryderyk Chopin (22 lutego/01 marca 1810-17 października 1849) – pochodził z Żelazowej Woli, dzieciństwo i młodość spędził w Warszawie. Jego rodzice, Justyna i Mikołaj wcześnie dostrzegli talent syna i zagwarantowali mu edukację muzyczną u Wojciecha Żywnego.
Jako dziecko wakacje spędzał na wsi. Tam miał okazję poznać polską muzykę ludową, do której nawiązywał w mazurkach. Kompozycji uczył się w Szkole Głównej Muzyki u Józefa Elsnera. Wieku 20 lat wyjechał na tournée, z którego nie mógł wrócić z powodu upadku Powstania Listopadowego. Zamieszkał w Paryżu i spędził tam resztę życia.
Twórczość Chopina
Był wybitnym pianistą i tworzył niemal wyłącznie na fortepian. Przed wyjazdem na tournée napisał 2 koncerty fortepianowe z orkiestrą (Koncert e-moll op. 11 i Koncert f-moll op. 21). Są one utrzymane w wirtuozowskim stylu brillante. Poza nielicznymi wyjątkami Chopin pisał jednak wyłącznie na fortepian solo.
Czerpiąc z polskiego folkloru pisał mazurki i polonezy. Nawiązywał do ówczesnej muzyki “popularnej” w walcach, impromptus i nokturnach. Sięgał po tradycyjną formę pisząc sonaty. Rozwinął gatunek etiudy, tworząc 2 cykle etiud koncertowych (op. 10 i op. 25). Przebywając na Majorce na wakacjach ze swoją partnerką George Sand (Aurora Dudevant) napisał 24 preludia op. 28, wzorowane na24 Preludiach i Fugach Bacha. Jego scherza i ballady to utwory najbardziej dramatyczne, niosące w sobie ogromny ładunek emocjonalny.
Zmarł w Paryżu, pochowany na cmentarzu Père-Lachaise w Paryżu, ale jego serce sprowadzone zostało do Polski i wmurowane w ścianę kościoła Świętego Krzyża w Warszawie.
